Dainik Aikya - Published from Satara (Maharashtra,India) Published on,
 
एकदा एका सिंहाने आणि गाढवाने भागीदारीत शिकार करण्याचे ठरवले. हिंडता हिंडता ते रानटी मेंढराच्या एका गुहेपाशी आले. सिंह गाढवाला म्हणाला, ‘आपण असे करूया, मी गुहेच्या बाहेर उभा राहतो. तू आत जाऊन जोरजोरात ओरडायला सुरुवात कर. सगळ्या रानटी मेंढ्या घाबरून बाहेर येतील आणि मग मी त्यांचा फडशा पाडतो’, असे म्हणून सिंह बाहेर गुहेच्या दारापाशी पाळतीवर राहिला. गाढवालाही सिंहाची युक्ती पटली आणि त्याने आत घुसून मोठ्याने खिंकाळण्यास सुरुवात केली.

Monday, November 20, 2017 AT 11:40 AM (IST)

एका शहरात एक वेड्यांचे इस्पितळ होते. तेथील वेडे पहावे म्हणून एक माणूस इस्पितळात गेला. त्याने अनेक वेडे पाहिले. त्यांच्यापैकी त्याने एक तरुण व सुरेख वेडा पाहिला. त्याच्या शेजारी बसून त्याने त्याला विचारले की, ‘अरे, तू येथे कसा आलास?’ तो तरुण म्हणाला, ‘तुमचा हा प्रश्‍न बरोबर नाही पण त्याचे उत्तर मी देतो. त्याचे असे झाले, मी लहानपणापासून बुद्धिमान होतो त्यामुळे माझ्या वडिलांना वाटे मी मोठा विद्वान व्हावा. माझ्या आईला वाटे मी मोठा श्रीमंत व्हावा.

Saturday, November 18, 2017 AT 11:28 AM (IST)

एकदा एका गावात खूप मोठा उत्सव होता. मिरवणुकीची तयारी चालली होती. गावातील मोठमोठे लोक मिरवणुकीत सामील झाले होते. ज्या रस्त्यावरून मिरवणूक जाणार होती त्या रस्त्याची सफाई करण्यात येत होती. सगळीकडे रोषणाई केली होती पण अचानक त्या स्वच्छ रस्त्यावर एका कुत्र्याने मलविसर्जन केले. सेवक अवाक् झाले. काही क्षणात मिरवणूक येतच होती. अत्यंत कमी वेळ होता. त्यामुळे सेवकांना काय करावे सुचेना.

Thursday, November 16, 2017 AT 11:29 AM (IST)

तरुण पती तीर्थयात्रेस निघाला. पत्नी विरहाच्या आशंकेने व्याकुळली. तिचे मन वळवण्याची बरीच खटपट केली. पण नवरोजी बधले नाहीत. अखेर तिने तब्बेतीची काळजी घ्या, असे काकुळतीने विनविले. आईने घरगुती वनस्पतींचे बाळकडू पाजलेले. त्यामुळे एक तोडगा तिला आठवला. जाण्याच्या वाटेवर नेहमी चिंचेच्या झाडाखाली झोपत जा नि परतीच्या वाटेवर आठवणीने निंबाखाली’. तसे तिने पतीकडून वचन घेतले. दोन महिने तरी पतिराज दूर राहणार होते. पण आता निश्‍चित होती. तिच्या मनासारखे झाले.

Wednesday, November 15, 2017 AT 11:27 AM (IST)

महात्मा गांधीजी आफ्रिकेतलं काम संपवून ज्या दिवशी मुंबईस परत आले त्या दिवशीची ही गोष्ट. मुंबईच्या वृत्तपत्रांचा एक बातमीदार थेट मुंबई बंदरावरच गांधीजींना भेटला. गांधीजी बोटीतून उतरून धक्क्यावर येताच, तो पुढे जाऊन गांधीजींना म्हणाला, ‘गुड मॉर्निंग, मिस्टर गांधी !’ तो इंगˆजीत बोलू लागताच त्याला गांधीजींनी हटकलं. ते त्याला म्हणाले, ‘अरे भाई, तुम्ही हिंदी आहात नि मीही हिंदीच आहे. तसंच तुमची नि माझीही मातृभाषा गुजरातीच आहे.

Saturday, November 11, 2017 AT 11:50 AM (IST)

आयुष्यात आपल्याला पुढे जायचे असेल, यशस्वी व्हावयाचे असेल तर भरपूर काबाडकष्ट, परिश्रम करण्याची तयारी हवी. यश तसे मिळत नाही. प्रतिभा म्हणजे दुसरं काही नाही. ‘नव्याण्णव टक्के घाम नि एक टक्का राम ।‘ असे म्हणतात. (जीनियस इज नाइन्टीनाइन परसेंट... पास्िंर्परेशन अँड वन परसेंट इान्िंस्परेशन) लेखनाची ढोरमेहनत, काबाडकष्ट यांना सीमा नसते.

Friday, November 10, 2017 AT 11:20 AM (IST)

एके दिवशी बादशहा अकबर संगीतसम्राट तानसेनला म्हणाले, ‘आपण संगीतातले जणू शिखर आहात. आपल्याला हे संगीत शिकवलं कुणी? तुझ्या गुरूचं गाणं ऐकायचं आहे.’ तानसेन म्हणाले, ‘त्याचं गाणं ऐकायला तर बादशहा आपल्याला तिथंवर जावं लागेल.’ तानसेन व अकबर यमुनातीरावरच्या एका झोपडीपाशी रात्रीच्या अंधारात पोहोचले. पहाटे तानसेनांचे गुरू स्वामी हरिदास गाऊ लागले. त्यांचं गाणं केवळ दिव्य होतं. दोघ नि:शब्द होऊन महालात परतले.

Wednesday, November 08, 2017 AT 11:18 AM (IST)

एक पवित्र व वयस्कर संन्यासी आणि त्यांचा शिष्य दोघे प्रवासाला निघाले. वाटेमध्ये एक मोठा ओढा लागला. ओढ्याच्या काठी ते दोघेजण विश्रांती घेत होते. इतक्यात एक तरुण गवळण तेथे आली. तिला ओढा ओलांडून जाण्याचा काही धीर होईना. तिने स्वामींना मदत करण्याची विनंती केली. स्वामींनी तिला खांद्यावर बसवली आणि तिघेजण सावकाशपणे ओढा पार करून गेले. स्वामींच्या पाया पडून ती गवळण निघून गेली. नंतर गुरू व शिष्य पुढील प्रवासाला निघाले.

Friday, November 03, 2017 AT 11:22 AM (IST)

एका माणसाला एकदा सापाचं पिल्लू मिळालं. त्यानं ते घरी आणलं व तो त्याची देखभाल करू लागला. त्याला बांबूचं नळकांडं करून दिलं. त्यात गवत वगैरे घालून त्याच्या राहण्याची सोय करून दिली. त्याला खाण्यापिण्याची व्यवस्था करून दिली. एकदा एक साधू तिथं आला. त्यानं हे पहिलं व तो त्या माणसाला म्हणाला, “हे काय करतोस भलतंच तू ! भलत्यावर प्रेम करून त्याला आश्रय देणं धोक्याचं आहे. उद्या तुझ्यावर जीवित गमावण्याची वेळ येईल. तेव्हा वेळीच सावध हो आणि हा नाद सोडून दे.

Thursday, November 02, 2017 AT 11:38 AM (IST)

प्राचीन अरबस्थानात हातिम बिन ताई नावाचा धनिक, कनवाळू, दानशूर आणि परम नीतिमंत म्हणून प्रसिद्ध होता. हातिमताई या नावानेच तो ओळखला जातो. एकदा एका मित्राने म्हटले, ‘मला तर अलम दुनियेत तुझ्या तोडीची श्रेष्ठ व्यक्ती दुजी असेल, असं वाटत नाही. तुला तरी असा कुणी भेटला होता का, जो तुला तुझ्याहून श्रेष्ठ वाटला?’ हातिमताईंनी म्हटले, ‘एकदा मी पवित्र पर्वणीच्या दिवशी अन्नछत्र उघडलं. चाळीस उंट दान केले. कुणाही अतिथीला मुक्तद्वार होतं.

Tuesday, October 31, 2017 AT 11:28 AM (IST)

© Copyrights 2014 Dainik Aikya.com - All rights reserved.
of
Powered By: